kamer

nog eenmaal sta ik
in die lege ruimte
zonder bureau
zonder foto’s
zonder jou

ik adem zacht

kleiner
lijkt je kamer
dan toen jij
die bezielde
de lucht die jij ademde
is stil blijven staan

de muren zwijgen

in gedachten zie ik
moeizame vingers
boven toetsen
je schrijft
letters vol liefde
één voor één

veelkleurige zegels
schuif je in albums
behoedzaam
albums die je vult
met waarde
voor later

nu is later vroeger
aan alles komt een eind
geen tijd voor emoties
het huis moet leeg
het huis is
uitgeleefd

en jij
je hebt
een kamer
in mijn hart

voorgoed